Wieniec adwentowy
Wieniec, który stanowić będzie jedną z form ludowej pobożności, wykonany z gałek drzewa iglastego, z znajdującymi się w nim czterema świecami, które zapalane są kolejno w każdą z następnych adwentowych niedziel. Jeśli chodzi o chrześcijańskie korzenie tegoż zwyczaju to będzie wywodzić się on od jednego z ewangelickich pastorów, który w Hamburgu prowadził szkołę oraz przytułek dla dzieci osieroconych – zależało mu między innymi na stworzeniu rodzinnej atmosfery. W pierwszą z niedziel adwentu, działo się to w pierwszej połowie wieku dziewiętnastego, przychodzi mu do głowy pomysł wzbogacenia wystroju w świetlicy przytułku. Razem z swoimi wychowankami zapala pierwszą ze świec adwentowych, która umocowana jest na drewnianym, dosyć dużym kole, tak aby stworzyć nastrój skłaniający dzieci do modlitwy.