Praktykowanie zwyczaju
Zwyczaj ubierania takowego wieńca adwentowego praktykowany będzie przede wszystkim w rodzinach o korzeniach ewangelickich, jednak zauważyć można, że coraz częściej czynią to także sami katolicy. Dawniej wieńce wykonywane były własnoręcznie z żywych gałązek drzew iglastych, głównie świerku. Na terenie Warmii oraz Mazur w czasie pierwszej niedzieli adwentu robiono z choinek wianki i przystrajano czerwonymi wstążkami. Następnie na takowym wianku umieszczane były cztery świeczki, a cały wieniec mocowano pod sufitem, co do dzisiaj robi się w większości kościołów. Dzisiaj przeważnie albo kupuje się już gotowe wieńce, czy też korzysta z sztucznych, co jest o wiele wygodniejszym, gdyż raz przygotowany wieniec starczyć może na wiele długich lat. W przypadku jednak kiedy są one plecione z naturalnych gałązek wtedy wykorzystuje się przede wszystkim świerk, jodłę, sosnę, ale także liście laurowe, czy też mahoniowe. Wieniec umieszczany jest pod sufitem, zarówno jeśli chodzi o domu jak i kościoły, czy też ustawiany na dobrze widocznym miejscu, może to być między innymi ołtarz, środek stołu i wiele, wiele innych. Rodzina następnie w każdy z niedzielnych wieczorów adwentu gromadzi się przy takowym wieńcu na wspólną modlitwę i zapalając kolejną świecę.